CIAO PINASCA ... BON-A NEUIT !
ed LUCIANO COLLINO
Carèssà da toe montagne
ch'a se specio ant él Chison,
con tòj bòsch, le toe campagne
la toa bela posission,
ti Pinasca e toe borgà
ant la luce del tramont
it ses na fnestra spalancà
s'un senari del Piemont !
Toe fontan-e d'aqua pura
ij tò rio e Ij tò torent,
a son n'arsorsa ' nt la calura
e l'orgheuj ed la toa gent !
Sota ai ròch, bin stermà,
andova I 'aqua a sàuta e a cor,
a-i è toe trute rinoma
ch'a-j fan gola ai pescador !
E lassù a Grandubion
la pi àuta 'd toe borgà
as peul mangé ij tomin bon
sia bej fresch che stagionà !
E tra cole vaIbe ombrose,
an mes ai fò e ai castagne,
ant Ie anade prosperose
a-i è pa d'àutr che 'd bej bolè !
Come as trato le regin-e
at saluto e at fan I'inchin
le montagne e le colin-e
ch'a fan part ed tòj confin,
ma giù an bass, vers la pianura
ant la valada del Chison
a l'è lì, disomlo pura,
ch'it ses fate 'I tò blason !
Quand ch'a-i riva primavera
l'è n'argal guardé tòj pra
e godisse anvers la sera
el profum d'ij fen tajà !
Peui guardand antorn a ti
a-i è le fabriche e ij cantié
e ÌJ tò fieuj a son pa ambessì
quand ch'as trata 'd travajé !
Ma adess i devo lasse-te
e it saluto con bel deuit,
i vorìo gnanca disturbete ...
Ciao Pinasca ... Bon-a neuit ! ! !
|