Dominoni Pietro -240 campo A

Nömèr 240 Campo A

Ü nòm, ü nömer, öna data sula:
chèla dèl dé, che l'à saràt i öcc,
öna crusèta, come töte i ótre,
ü tochelì dè tèra, istèss dè töcc,
sènsa iscrisiù, gnà dè virtü o difècc,
no 's pöl saì, se l'era zuèn o vècc.
Sö 'n chèla crus, a 's pöl mèt sö negóta,
se in chèsto mónd l'è stàcc ün òm onèst,
se l'à lassàt la èdoa scunsulada,
se l'à patìt o se l'à facc tròp prèst,
sènsa palanche ol piàns l'è mia permèss !
Fina gna "requiem" ! Ma lü 'l póssa stèss.
   Ma 'l piàns scolpìt con di paròle dóre,
   a 'l vàl negót, l'innümidéss gnà i öcc,
   àngei dè bróns o èdoe dè preda,
   sentade o 'm pé, slongade zo o 'n genöcc
   piö che dè mórt öna memòria mèsta,
   l'è forse ön'ambissiù, dè chì che rèsta.
   Ma chi du fiùr, 'ndü scàtolì 'd consèrva,
   chèl lanternì, pièntàt söl campo A,
   se pör dè lata, o fiùr sènsa proföm,
   i ghà 'l splèndùr, 'l proföm dè la pietà:
   l'è 'l monümènt piö dègn d'ogne scültur,
   l'è bèl, l'è grànt....a l'à scolpìt l'àmur.
   L'amùr sincér dè chèla dona santa,
   che fìssa söla crus comè 'ncantada,
   la pènsa al sò pasàt pié dè speransa,
   a la sò gràn felicità sotrada,
   intàt che 'l s-cèt con spórch i mà de gèra,
   coi sasetì a 'l ghe fà ü ricàm in tèra.
   Come desdada, d'ü sògn fósch e car,
   la varda 'l sò s-cetì che 'l spórs i mà
   e 'n dì sò öcc, che varda e che domànda,
   ghè pàr dè èt i öcc dèl sò papà,
   e col pensér, a la ghé dà ü basì,
   al sò póer òm, söl vìs dèl sò angelì.
   E pò la ciàpa 'n bràss, che quase 'l piàns,
   sènsa saì 'l perchè, e la ghé dis:
   "Urmai no gh'è che la tò mama sula...
   ol tò papà, l'è 'ndàcc in paradìs...
   Diga al papà ché 'l varde sèmper zó
   e che 'l te tègne la sò mà söl có".
   "Diga ché 'l préghe la madòna bèla,
   dè tègnem franca per tiràt sö grànt,
   pò 'l ciàme pör, che posséro contéta,
   'n dèl mé tochèl dè pòst ché al camposànt...
   Böta ü basì co la tò mà pissèna,
   di 'nsèma mé": "Requiem aeterna....". "Etèna..."
   E quando in cél i spónta i prime stèle,
   la nocc la quarcia monümèncc e crus;
   ol lanternì che lüs e che barbèla,
   a 'l pàr che 'l parle e 'l préghe sota ùs,
   e l'ómbra che riflèt e che la trèma,
   ...a l'è ü basì, e öna caressa insèma.
(Autore: Giuseppe Mazza (Felipo) Ducato P.zza Pontida (BG))

Trascizione HTML Dominoni P.