HOME                                                Vedi anche   Il Bastardo della Regina
 
  LA BASTARDA DEL RE: MARGHERITA D'ASBURGO

 
  Carlo V Imperatore come ricorda la  pietra archeologica in mio possesso fu un mio antenato. Fra i suoi figli figura Margherita D'Austria che in questi territori tutti ricordano.  
 
 

        Clicca sulla foto per vedere la pietra archeologica dedicata all'imperatore Carlo V d'Asburgo datata anno 1550

 
 
 
 

 

   
  Antiche iscrizioni rimandanti alla mia stirpe.

Iscrizione ILN-02, a007.

 

LUCIO MATUCIO MAXIMO Xviro STIL[ITIBUS]

IUDICANDIS TRIBUNO MILITUM LEGIONIS II AUDITRICIS QUAESTORI PROVINCIAE MACEDONIAE DECRETO DECURIORUM PATRONO

De perpetua confusione literarum….. § 1. Deinde Macedona Oaertn. Madoaa LOT. 2. 4. 5. et Hearnä N. Madocit LOT. 6. Madottis Voss. LOT. 1. et Mead. 2. JUailociit Harl. et Mead. 1. Hearnii L. 1. Madotiit et edd. principes, l'roximae Madncis et Madociis. Mo- giint. demum Madytos. Mox Habideni legalis quidem admistil Voss. et LOT. 1. Tom earn oppvgntnu diu Philipp**

Metocus, circ. B.C. 400, called Medocus by Xenophon (Anab., VII. ii. 32; iii. 16; vii. 3, 11. Hell., IV. viii. 26). See Zeit. f. Num., v. 95.

Amadocus II (?), circ. B.C. 359-351. The money of this king was struck at Maroneia and bears the name of the municipal magistrate, whence we gather that Amadocus was virtually supreme in this Greek city for a short time.  etc etc    

161) CIL VIII, 17858. AD 158. Thamugadi, Numidia.

Imperatore Caesare divi Hadriani filio | divi Traiani nepote divi Nervae pronepo|te T(ito) Aelio Hadriano Antonino Augusto Pio | co(n)s(ule) IIII tribuniciae potestatis XXI | L(ucius) Matuccius Fuscinus legatus Augusti pr(o) | pr(aetore) consul designatus patronus col(oniae) d(ecreto) d(ecurionum) p(ecunia) p(ublica).

LA TRADUZIONE DEGLI ESPERTI:Sotto il regno dell'imperatore Tito Elio Adriano Antonino Augusto Pio, figlio del divo Adriano, nipote del divo Traiano, pronipote del divo Nerva, console per la quarta volta, nel 21° anno della sua tribunicia potestas, Lucio Matuccio Fuscino, legato dell'imperatore, proconsole designato, difensore della colonia e padre della patria, per volere degli dei." Qui sembra che Matuccius abbia ricoperto egli stesso per la 21° volta la carica di TRIBUNIZIA POTESTA’ ed e’ egli stesso legato dell’imperatore, cioè di se stesso. Ed il pater patriae sarebbe così dicendo non Antonino ma Matuccius.

La mia traduzione:

[dell’]Imperatore Caesare divi Hadriani filio | [del] divi Traiani nepote [del]divi Nervae pronepo|te [quando]T(ito) Aelio Hadriano Antonino Augusto Pio |[che è] co(n)s(ule) IIII tribuniciae potestatis XXI| [l’individuo soggetto che fa l’azione di dedicare è] L(ucius) Matuccius Fuscinus l [che è]egatus Augusti pr(o) | pr(aetore) [e] consul designatus patronus col(oniae) [con]d(ecreto) d(ecurionum) p(ecunia) p(ublica).  

This inscription refers to a certain Lucius Matuccius Fuscinus who was a Roman Empire  official  in a colony during the reign of Antoninus Pius, Roman emperor from 138 to 161 AD.

   
 
   
  POMPONII MELAE DE CHOROGRAPHIA  LIBER PRIMVS
 
 
 
   

 

[105] Ripas eius Sauromatae et ripis haerentia possident, una gens aliquot populi et aliquot nomina. Primi Maeotidae Gynaecocratumenoe regna Amazonum, fecundos pabulo ad alia steriles nudosque campos tenent.   ...........[103] Oram quae a Bosphoro ad Tanain usque deflectitur Maeotici incolunt, Thatae, Sirachi, Phicores et ostio fluminis proximi Ixamatae.

 

Come Matocci fra i conti di Alife nell'anno 1106

 

.Roberto conte di Alife, dona alla chiesa di San Bartolomeo Apostolo due pezzi di terra situati nei confini della città di Alife in località Arquata.
Alife, 13 luglio 1106. Atenolfus notarius. La pergamena risulta perduta. Una volta esistente nell'archivio vescovile di Caiazzo.


In nomine Sanctae et Individuae Trinitatis. Rodberti divina favente clementia Alifanorum atque multorum aliorum Comes. Nostras ad Deum tendere preces considimus, si Ecclesias Christi, qui Nos ad culmen bonoris attingere voluit, de nostris facultatibus ditare non parvipendimus, ac Nos semper in hoc Mundo et in futuro divina custodi protectione precibus Sanctorum, quorum nomine Domino dicatae sunt Ecclesiae, quibus devote aliquid congruum concedimus, confidentia speramus. Iccirco per interventum Amelini Militis nostri fidelis concedimus Ecclesiae Beati Bartholomei Apostoli integrum ius, et pertinentiam, quod michi pertinere videtur de duabus petiis de terra, quae sunt positae in finibus Civitatis Alifa, loco videlicit ubi Arquata dicitur. Prima de ipsis petijs est infra hos fines, et mensuras. A parte Orientis finis cessae haeredum Petri Romaldi jure passus triginta. A parte Meridei finis cessae Cosmani filij quodam Joannis jure passus viginti et septem. A parte Septentrionis finis cessae
Joannis filii qu. Matoccii jure passus sexaginta, et unus. Secunda vero petia est infra hos fines et mensuras. A parte Orientis finis laudicate Viae sunt passus quinquaginta, et quatuor. A parte Meridei sunt cessae Peineri filii qu. Petri, et cessae haeredum Aczonii Calderarii jure passus centum quadraginta et quatur. A parte Occidentis finis […] Alifani filii qu. Leonis, et cessae Joannis filii qu. Petri jure passus sexaginta, et duo. A parte Septentrionis finis cessae Landenolfi filii qu. Joannis Judicis jure passus centum quadraginta, et quatuor, totum ad passum justum mensuratum. Ex his autem praedictis petiis de terra qualiter per fines indicatae, et mensuratae sunt cum omnibus inferioribus, et superioribus suis et cum viis suis ibidem intrandi, et exeundi totum praefatum jus, et pertinentiam, quod mihi pertinere videtur ex parte publica concedimus praedictae Ecclesiae habere, et possidere loca, ut neque a nobis, aut nostris haeredibus, vel successoribus, Judicibus, Castaldeis, vel a quibuscumque actoribus nostrae Reipublicae inde aliquid contrarium, vel aliquam molestiam ipsa loca, dicta Ecclesia, et ejus Rectores, atque Custodes habentes, sed firmiter, et quiete […] loca dictae Ecclesiae, et eius Rectores atque custodes tenere, et defendere, ac possidere, et subejus ditione permanere. Quod si quis forte temerario ausu hujus nostrae concessionis violator extiterit, sciat se compositum auri purissimi solidos quingentos, medietatem Camerae nostrae, et medietatem praedictae Ecclesiae, et ejus Rectoribus, atque custodibus. Et haec nostra concessio semper firma, et inconcussa permaneat. Ut autem nostra concessio verius credatur, manu propria subscrivendo corroboravimus. Scripsi Ego Atenolfus notarius ex jussione supradictae Serenissiae Potestatis. In anno millesimo, centesimo sexto Incarnationis Domini nostri Jesu Christi, nec non et in vicesimo anno Comitatus ejusdem gloriosissimi Comitis, die tertio Idus Julij per Indictionem quartedecimae. Actum in Civitate Alife. † Signum Domini ROBERTI COMITIS.
 

Altre iscrizioni saranno di seguito poi riportate, soprattutto quelle che fanno riferimento alla città di Ingilheim ove si è fatta confusione fra Matoci e Madoci. Riuscire a far chiarezza fra le molte carte sparse per i vari archivi non può riportare d'attualità un passato che sempre più s'allontana nel tempo ma è giustamente necessario per individuare dove affondano le radici della mia famiglia. Il greco Matocus o il romano Matuccius non sono dei cognomi ma dei distintivi di una data gens. A complicare ulteriormente il ritrovamento di un filo logico col passato ci si sono messe anche le lettere d'iscrizione su una pietra archeologica in mio possesso che rimandano inequivocabilmente a CARLO V. Imperatore del SRI. Come e perchè qui sia stata conservata non lo so ma la pietra è  ancora presso la mia dimora.
 
    Adriano Matucius                              Lucio Vero Matucius                        Attalo Pergamo
     

MATUCIUS RICCARDO CUOR DI LEONE

  PONTE DEI MATOCI GEMELLO DEL PONTE DEI MATOCI O MADOCI (MATOCE) DI CANTALICE
 
   Riccardo Cuor di Leone di Anna dei Forestari mandato dall'episcopo Bonnero a Mazzabucio dei Matoci  
  Un altro Ponte di Matoce (o Matoze) stavolta non a Marziaburgo di Cantalice ma nella città britannica di York. Segui Settimo Severo e ti ritrovi a Matoce
 
 

POMPONII MELAE DE CHOROGRAPHIA  LIBER PRIMVS

[105] Ripas eius Sauromatae et ripis haerentia possident, una gens aliquot populi et aliquot nomina. Primi Maeotidae Gynaecocratumenoe regna Amazonum, fecundos pabulo ad alia steriles nudosque campos tenent.   ...........[103] Oram quae a Bosphoro ad Tanain usque deflectitur Maeotici incolunt, Thatae, Sirachi, Phicores et ostio fluminis proximi Ixamatae

 

 
  De perpetua confusione literarum….. § 1. Deinde Macedona Oaertn. Madoaa Lot. 2. 4. 5. et Hearnä N. Madocit Lot. 6. Madottis Voss. Lot. 1. et Mead. 2. JUailociit Harl. et Mead. 1. Hearnii L. 1. Madotiit et edd. principes, l'roximae Madncis et Madociis. Mo- giint. demum Madytos. Mox Habideni legalis quidem admistil Voss. et Lot. 1. Tom earn oppvgntnu diu Philipp**  
 
  Metocus, circ. B.C. 400, called Medocus by Xenophon (Anab., VII. ii. 32; iii. 16; vii. 3, 11. Hell., IV. viii. 26). See Zeit. f. Num., v. 95.

Amadocus II (?), circ. B.C. 359-351. The money of this king was struck at Maroneia and bears the name of the municipal magistrate, whence we gather that Amadocus was virtually supreme in this Greek city for a short time.  etc etc 

 
 
 
 
 
 
   

Achille offre un sacrificio a Zeus, dall'Iliade Ambrosiana, manoscritto del III-IV secolo d.C

 
 
  Qvi nullum tibi dicebas iam posse nocere,haesisti, cecidit spiritus ille tuus!vix unum potes, infelix, requiescere mensem, et turpis de te iam liber alter erit.' quaerebam, sicca si posset piscis harena nec solitus ponto vivere torvus aper; aut ego si possem studiis vigilare severis: differtur, numquam tollitur ullus amor.nec me tam facies, quamvis sit candida, cepit (lilia non domina sint magis alba mea; ut Maeotica nix minio si certet Hibero, utque rosae puro lacte natant folia),
nec de more comae per levia colla fluentes, non oculi, geminae, sidera nostra, faces, nec si qua Arabio lucet bombyce puella (non sum de nihilo blandus amator ego): quantum quod posito formose saltat Iaccho,  egit ut euhantis dux Ariadna choros, et quantum, Aeolio cum temptat carmina plectro, par Aganippeae ludere docta lyrae; et sua cum antiquae committit scripta Corinnae, carmina quae quivis non putat aequa suis. num tibi nascenti primis, mea vita, diebus
candidus argutum sternuit omen Amor? haec tibi contulerunt caelestia munera divi, haec tibi ne matrerm forte dedisse putes. non non humani partus sunt talia dona: ista decem menses non peperere bona. gloria Romanis una es tu nata puellis: Romana accumbes prima puella Iovi, nec semper nobiscum humana cubilia vises; post Helenam haec terris forma secunda redit. hac ego nunc mirer si flagret nostra iuventus? pulchrius hac fuerat, Troia, perire tibi. olim mirabar, quod tanti ad
Pergama belli Europae atque Asiae causa puella fuit: nunc, Pari, tu sapiens et tu, Menelae, fuisti, tu quia poscebas, tu quia lentus eras. digna quidem facies, pro qua vel obiret Achilles; vel Priamo belli causa probanda fuit. si quis vult fama tabulas anteire vetustas, hic dominam exemplo ponat in arte meam: sive illam Hesperiis, sive illam ostendet Eois,uret et Eoos, uret et Hesperios.
 
 
   
 
 
 
         HOME            Back to top        Vedi anche   Il Bastardo della Regina